Monday, 22 September 2014

ശില്പി!!!

തിരിഞ്ഞവനൊന്നു  കൂടി നോക്കി
തന്നമ്മ???
തല ഒരുവശം ചെരിച്ചു വെച്ച്
തുറിച്ച   കണ്ണുമായ് ,അനക്കമില്ലാതെ!!

ബാല്യകൌതുകം മായും മുന്നേ
സനാഥത്വത്തില്‍ നിന്നും
അനാഥത്വത്തിലേക്ക് തള്ളിയവള്‍..

നാടും,വീടും വിട്ട്
അച്ഛന്‍ തന്‍ കരലാളനകള്‍ ,തട്ടിയകറ്റി
മൃഗതൃഷ്ണയാല്‍  കൌമാരത്തിന്‍
തേനിറ്റും കുരുന്നുകള്‍ക്ക് പാഠശാലയായ്
ജീവിതം ആസ്വദിച്ചവള്‍!!

പിന്നീട് പലപ്പഴും
അവരുടെ ജീവശാസ്ത്രവും,ഭൂമിശാസ്ത്രവും
മുതിര്‍ന്നവര്‍ വര്‍ണിക്കവേ,
ഒരു കൊലക്കത്തിയില്‍,ഒരു മുഴം കയറില്‍
സമാന്തരമായ് പായും പാളങ്ങളില്‍
അവരുടെ ചലമനറ്റ രൂപം
കൊതിച്ചു ഞാന്‍!!!

ഒടുവില്‍..ഒടുവിലീ...നിമിഷം
കൂട്ടുകാര്‍ക്ക് നടുവില്‍ ,ഊഴം കാത്തിരിക്കവേ
ആദ്യമായ് മധുവുണ്ണും
ശലഭമായ് മാറി ഞാന്‍!!

നല്ല രസഗുളയെന്നു,പുറത്തിറങ്ങിയവന്‍
സാക്ഷ്യ പത്രവുമായ്‌ ..അകത്തേക്ക്!
സ്പര്‍ശനങ്ങളില്‍..ചുംബനങ്ങളില്‍
ഉമിനീരിന്‍ മധുരിമയില്‍
അറിഞ്ഞു ഞാനാ പഴയൊരു
താരാട്ടിന്നീണം!!..

പിടഞ്ഞെണീറ്റാ കവിളില്‍
ആഞ്ഞാഞ്ഞടിക്കവേ.....സ്വയം ശപിച്ചു പോയ്‌...
തായ്ത്തടിയില്‍ ശില്പം കൊത്താനാഞ്ഞ
എന്നിലെ ശില്പിയെ,,,,,,,,,
അമ്മയെന്ന പദത്തെ മലിനമാക്കിയ
ഈ  നിഷ്ക്രിഷ്ട  ജീവിയെ!!rr