Saturday, 5 April 2014

ഗംഗ!!


ഞാന്‍ ഗംഗ ,ശിവ ഗംഗ !
ഭഗീരഥ പ്രയത്നത്താല്‍,
വിണ്ണില്‍ നിന്നും  മണ്ണിലേക്കിറങ്ങിയവള്‍!!
സര്‍വ്വം സഹയായ ഭൂമീ ദേവി പോലും,
കയ്യൊഴിയവേ,ഞാന്‍ കണ്ടു ,
ഒരു പുരുഷനെ !ജടാധരനെ!

അഴകിലമ്പിളിയെ ചൂടി,
ചുടല ഭസ്മവും,പുലിത്തോലും അണിഞ്ഞവനെ!
ഞാന്‍ സ്വീകരിക്കാമെന്നുറപ്പില്‍,
നീണ്ടു നിവര്‍ന്നു നിന്നവന്‍ !

കന്യയാം ഞാനന്നേരം,തെല്ലൊരഹങ്കാരത്തോടെ,
ഹുങ്കാര ശബ്ദത്തോടെ ,
ആര്‍ത്തലച്ചവന്‍ ജടയിലൂടെ,
,മൂര്‍ത്തമാം മുക്കണ്ണിലൂടെ,
തെല്ലുയര്‍ന്ന മൂക്കിന്‍  തുമ്പിലൂടെ,
കുസൃതിയോടെ അധരങ്ങളെ ചുംബിച്ചുണര്‍ത്തി,
അവന്‍ നാഭിയിലൂടെ,മണ്ണിലേക്ക് !,

ഒരു നിമിഷം!അവനൊന്നുണര്‍ന്നുവോ?
എന്‍ ഗതി തെല്ലൊന്നുലഞ്ഞുവോ?,
അതറിയും മുന്നേ .ഒരു കുമ്പിളില്‍ ,
തീര്‍ത്ഥമായ്‌ എന്നെയവന്‍ തിരു ജടയില്‍ ചൂടി.
അര്‍ദ്ധനാരിശ്വരനായിരിക്കുമ്പോഴും.
പരല്‍മീനെന്നെന്‍,കണ്കളെ ചൊല്ലും നേരവും.
.ഞാന്‍ പിടയുന്നു ..പാര്‍വ്വതി തന്‍ പാതിവ്രത്യത്തില്‍  !
പാപനാശിനിയായ്‌ നരജന്മം മൂര്‍ത്തമാക്കുന്നവള്‍.
സ്വയം..................കഷ്ട്ടം........!!