Tuesday, 25 March 2014

ചിലന്തി!!



ഇരയുടെ കണ്ണിലെ ദയനീയത
എന്നെ ഉന്മത്തനാക്കുന്നു 
പലപ്പോഴും!

ജീവന്നു വേണ്ടിയുള്ള യാചന 
അവസാന ശ്വാസത്തിന്‍ പിടച്ചില്‍ 
എന്നിലൊരു ലഹരിയായ്‌ പടരും!

എന്‍  വലയ്ക്കുള്ളില്‍ നിശബ്ദനായ്‌ 
കാത്തിരിക്കും ഞാന്‍ കാലമത്രയും 
എനിക്കായ്‌ എഴുതപ്പെട്ട ഇരയെന്‍
മുന്നില്‍ അവതരിക്കും വരെ!

മധുരോന്മാദ  വാക്കിനാല്‍
വശ്യമാം പുഞ്ചിരിയാല്‍
മേനിയെ പ്രശംസിച്ചും 
മേനിയാല്‍ പ്രണയിച്ചും 
എന്നരികിലേക്ക്  പതുക്കെ 
അദൃശ്യമാം  കൈകളാല്‍ 
അടുപ്പിക്കും ഞാന്‍!!

നീയെന്‍ ശാരീരത്തില്‍ മയങ്ങവേ 
ഞാന്‍ നിന്നിലെത്തുമ്പോഴാണെന്‍
 ദ്രംഷ്ട്ടങ്ങള്‍  നീ അറിയുക !

സത്യത്തെ അറിയും നേരം 
നിന്നിലെ അവിശ്വസനീയത 
ഞാനങ്ങു ആസ്വദിക്കും!

ജീവിച്ചു കൊതി തീരാ നാളങ്ങളാല്‍
നീയെന്നെ നോക്കവേ 
ഞാന്‍ നിന്നില്‍ രചിക്കയാകാം 
ശവതാളം !!

ഊറ്റിയ  നിന്‍ ജീവാമൃതം
നാവാല്‍ ഞാന്‍ നുണയവേ
നീ മരണത്തിന്‍ കയങ്ങളെ
ആലസ്യമോടെ പുണര്‍ന്നിരിക്കും!


ഈ നിമിഷം വരെ നീ നല്‍കിയ 
സുഖങ്ങള്‍ മറ്റൊരിടത്തിലേക്കെന്നെ
നയിക്കും വരെ ,പൊന്നൂഞ്ചലില്‍ 
ആടിതിമിര്‍ത്തീടട്ടെ     ഞാന്‍ ! !

Tuesday, 11 March 2014

ഏകലവ്യന്‍!!!


ഇല്ലാ പെരുവിരല്‍ ചൂണ്ടി
നില്‍ക്കയാണേകലവ്യന്‍
കണ്ണില്‍ കനല്‍കത്തുമൊരായിരം
ചോദ്യങ്ങളാല്‍!

തനിക്ക് തന്നമ്മയേം,അച്ഛനേം
തിരിവാലറിയാന്‍ കഴിയുമെങ്കിലീ
ഈശനെന്തിനു വേറെ ?
അത് നോക്കിയാണ് വിദ്യ
പകരുന്നതെങ്കില്‍
ഗുരുവിന്‍ സ്ഥാനമെന്തീ
ഉലകില്‍ !!

നായാട്ടിനായ്‌ വന്ന
പാണ്ഡവര്‍ മുന്നില്‍
തന്‍ ശരവേഗം പ്രകടമാക്കിയ നാള്‍
ആ ദിനമെന്നില്‍ കുറിച്ചുയെന്‍  വിധി
എന്‍ ജീവിതം മാറ്റിയ ഞാണ്‍ശബ്ദം !!

പിറ്റേന്ന് മാനസ ഗുരുപാദത്തില്‍
കൈകള്‍ കുപ്പി നില്‍ക്കവേ
തന്നുടെ ശരവേഗത്തിനൊരു
പുഞ്ചിരി ആശിച്ചു കണ്‍നിറയവേ
പതിഞ്ഞ കര്‍ക്കശ സ്വരം
മിന്നലായ്‌ ചെവിയതില്‍ പതിഞ്ഞു
“ചൊല്ല് നിന്‍ ഗോത്രം ! ഞാന്‍
ക്ഷത്രിയനെ വിദ്യ ഏകാറുള്ളു!!”

ചൊന്നു നിഷാദ കുമാരന്‍ ഞാന്‍
മനുഷ്യകുലത്തിലാണെന്‍ ജനനം!
ഒന്നിച്ചുയര്‍ന്ന ചിരിയില്‍ ,
ഗുരുവില്‍ നിന്നുയര്‍ന്ന നിശ്വാസത്തില്‍
പഴിച്ചു പോയ്‌ ഞാന്‍ സ്വയം!

മുഖം താഴ്ത്തി കാലിന്‍
പെരുവിരലില്‍ കണ്ണുനീര്‍
വളയങ്ങള്‍ ചാര്‍ത്തവേ
തന്‍ കുലത്തെ ആദ്യമായ്‌
വെറുത്തു പോയ്‌!!


മനുഷ്യകുലത്തെ !
തന്‍ നേട്ടത്തിനായ് വേദത്തെ
മാറ്റി മറിക്കുന്നാ വാദത്തെ !

ഗുരുവിന്‍ പുച്ഛമാര്‍ന്ന വാക്കില്‍
വിങ്ങിയന്നേരം ഉറപ്പിച്ചു എന്‍
ദക്ഷിണ നല്‍കാന്‍ സമയമായ്‌ !
ഒരെരുക്കിന്നിലയില്‍ നല്‍കിയ സമ്മാനം
ഗുരുവേ വിറപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടാകാം
ഒരായിരം രാത്രിയില്‍ കനലില്‍
ചുട്ടിട്ടുണ്ടാകാം !

മതിയെന്ക്കതുമതി
ഈ ലോകത്തിന്‍ മുന്നില്‍
തലയുയര്‍ത്തി നില്‍ക്കാന്‍ ,
ശിഷ്യനെന്തെന്നീ ലോകത്തെ
പഠിപ്പിക്കാന്‍!!